مرکز روانشناسی و مشاوره Beautiful Mind

اختلال پیش از قاعدگی

اختلال پیش از قاعدگی

مجموعه‌ای از علایم جسمی، روانی و احساسات مرتبط با چرخه قاعدگی در زنان است. تعاریف پزشکی از PMS به الگویی مداوم از نشانه‌های فیزیکی و عاطفی (روانی) محدود می‌شود که تنها در طول فاز لوتئال(پیش از قاعدگی)از چرخهٔ قاعدگی، اتفاق می‌افتد، که از «شدت کافی برای تداخل با برخی از جنبه‌های زندگی» برخوردار هستند. به‌طور خاص، نشانه‌های عاطفی (روانی) برای تشخیص PMS، باید حضور داشته باشد. نشانه‌های خاص روانی و فیزیکی منتسب به PMS از زنی به زن دیگر متفاوت است، با اینحال الگوی علائم برای هر زن، به‌طور فردی، قابل پیش‌بینی است. این نشانه ها در طول ده روز قبل از قاعدگی اتفاق می‌افتد، و مدت کوتاهی قبل یا مدت کوتاهی بعد از شروع جریان قاعدگی ناپدید می‌شود.

تنها درصد کمی از زنان (2 تا 5٪) علائم پیش از قاعدگی بارزی دارند که می‌توان آن را از ناراحتی عادی مرتبط با قاعدگی زنان سالم جدا کرد.

اختلال ناخوشی پیش از قاعدگی یا PMDD حالتی بسیار شدیدتر است که به عنوان یک اختلال روانپزشکی مشابه با افسردگی تک قطبی در نظر گرفته می‌شود.



نشانه‌ها

تقریباً 200 علامت متفاوت مرتبط با PMS است که سه نشانهٔ مهم آن عبارتند از کج خلقی ، تنش و اضطراب ، همچنین بیش از 200 نشانهٔ متفاوت با PMS همراه شده است، اما سه تا از برجسته‌ترین نشانه‌ها عبارتند از: تحریک پذیری، تنش و بی قراری (ناخشنودی). نشانه‌های عاطفی و غیر اختصاصی مشترک عبارتند از: استرس، اضطراب، مشکل در بخواب رفتن (بی خوابی)، سردرد، خستگی، نوسانات خلقی، افزایش حساسیت عاطفی و تغییر در میل جنسی.تعاریف رسمی مطلقاً نیازمند به حضور نشانه‌های عاطفی به عنوان شکایت اصلی از PMS می‌باشند؛ حضور نشانه‌های فیزیکی مرتبط با چرخهٔ قاعدگی عبارتند از: نفخ، دلپیچه، یبوست، تورم یا حساسیت به لمس پستان، آکنه مربوط به چرخه قاعدگی و دردهای مفصلی یا عضلانی.

نشانه‌های دقیق و شدت آن‌ها از زنی به زن دیگر و حتی از چرخه‌ای به چرخه دیگر متفاوت است. بسیاری از زنان مبتلا به نشانه های پیش از قاعدگی تنها تعداد اندکی از نشانه‌های ممکن را تجربه می‌کنند که به‌طور نسبی قابل انتظار می‌باشد. بر اساس تعاریف مشخص، علائم باید در زمانی طی ده روز بلافاصله قبل از شروع قاعدگی دیده شوند و نباید حداقل یک هفته بین شروع قاعدگی و تخمک‌گذاری وجود داشته باشند. 



علائم سندرم پیش از قاعدگی

  • آکنه
  • کمر درد
  • شکم پف کرده
  • تغییر در اشتها، از جمله ولع برای غذاهای خاص
  • یبوست
  • گریه جوئی
  • افسردگی
  • بالا رفتن ضربان قلب
  • تحریک پذیر، پرتنش یا اضطراب
  • احساس خستگی
  • سردرد
  • گرگرفتگی
  • درد مفاصل
  • نوسانات خلقی
  • عدم احساس علاقه به روابط جنسی
  • حساسیت و تورم سینه
  • مشکل در تمرکز کردن
  • مشکلات خواب
  • تورم دست یا پا
  • گرایش به انزوا و تنها بودن
  • افزایش وزن



تشخیص

هیچ تست آزمایشگاهی یا یافته بالبنی خاصی برای تأیید تشخیص PMS وجود ندارد. سه تظاهر اصلی عبارتند از:

  • شکایت اصلی زن یکی یا بیشتر از نشانه‌های عاطفی مرتبط با PMS می‌باشد (عموماً تحریک پذیری، تنش، یا ناخشنودی).
  • نشانه‌ها به‌طور قابل پیش‌بینی در طول فاز لوتئال (پیش از قائدگی) ایجاد شده و به‌طور قابل پیش‌بینی در طول فاز فولیکولار (پیش از تخمک گذاری) کاهش می‌یابند یا از بین می‌روند.
  • نشانه‌ها باید به حدی شدید باشند که زندگی عادی زن را مختل کنند.

برای ایجاد یک الگو، پزشک ممکن است برای حداقل دو چرخهٔ قاعدگی، از شما بخواهد تا نشانه‌ها را بر روی تقویم ثبت کنید. این عمل به تشخیص اینکه آیا نشانه‌ها، واقعاً، محدود به زمان پیش از قاعدگی و قابل پیش‌بینی در محدوده زمان معینی هستند، کمک خواهد کرد. تعدادی وسیله (روش) استاندارد برای توصیف PMS، ایجاد شده است، از جمله تقویم تجارب سندرم پیش از قاعدگی(COPE)، گزارش تأثیرات و شدت قاعدگی در آینده (PRISM)، و مقیاسهای قیاسی دیداری. 



عواملی که علایم اختلال پیش از قاعدگی را تشدی می کند

  • مصرف کافئین بالا
  • استرس ممکن است شرایط را تسریع کند.
  • افزایش سن
  • سابقهٔ افسردگی
  • سابقهٔ خانوادگی
  • عوامل رژیم غذایی (سطح پایینی از ویتامین و مواد معدنی به خصوص منزیم، منگنز و ویتامین E) و همچنین ویتامین D



 برای به اشتراک گذاشتن این مطب در شبکه های اجتماعی از لینک های زیر استفاده کنید: